Op zoek naar avontuur betreden we de beruchte Abano Pas in Georgië, een uitdaging die we niet uit de weg gaan.
Lokale bewoners schudden hun hoofd, verklaren ons voor gek, en bekijken ons vol ongeloof. Maar wij, Milene en Yuri, hebben vertrouwen in onze trouwe metgezel Alexine, onze Volkswagen T2. We zijn vastberaden om de Abano Pas te bedwingen, gelegen op 2900 meter hoogte, berucht als een van de gevaarlijkste wegen in Georgië, zo niet de wereld.
Sawadee biedt kant en klare rondreizen voor Georgië aan en is een bekende speler in Nederland als het gaat om unieke reizen naar unieke bestemmingen.
- Goede prijs / kwaliteit verhouding
- Zeer flexibel
- 20 jaar ervaring
De uitdaging van de Abano Pas
Het schrikt ons niet af; soms voelen we ons onbevreesd en onze bus deelt die moed. Nadat we een van de prachtigste delen van Georgië, Svaneti, hadden overgeslagen, leek dit een waardig alternatief.
Laat op de avond bereikten we de voet van de pas. We besloten een eindje omhoog te rijden en een geschikte kampeerplek te vinden. Onbewust passeerden we de laatste mogelijke kampeerplek vóór de pas. En zo klommen we gestaag, traag maar gestaag.
Kleine scherpe stenen overal, haarspeldbochten in overvloed en steile beklimmingen. Zonder een 4×4, vertrouwden we op de kracht van de motor achterin. Het begin van de pas betoverden ons met een rotsachtige rit langs de rivier door een betoverend bos.
Lees ook: Georgië onthuld in 3 seconden
Over de Abano Pas
Belangrijk om te weten; de pas (locatie hier) is slechts 4 maanden per jaar geopend en ervaren chauffeurs vinden hier soms hun einde. De lokale bevolking noemt het ‘onervaren rijden’, maar deze pas is een uitdaging voor zelfs de meest ervaren bestuurders.
Uit het bos en voorbij de boomgrens wordt de weg minder rotsachtig, maar gevaarlijker. Kuilen zo diep dat een mini er volledig in zou passen. Daarnaast doorkruisen we vele beekjes die van watervallen komen, sommige behoorlijk diep. Aan de ene kant steile rotsen, aan de andere kant een diepe afgrond. Sommige bochten zijn smal en ongelooflijk steil. Alexine beheert het, maar het is geen eenvoudige klus.
Het bereiken van de top
Om 20.00 uur bereikten we eindelijk de top, na twee uur rijden voor 25 kilometer. Het was een langzame tocht. We sliepen boven op de pas, blootgesteld aan wind en regen, maar het was een rustgevend verblijf. De volgende ochtend begroette een herder ons verbaasd. Niet door ons, maar door de bus.
De afdaling en de overwinning
De volgende dag gingen we afdalen, vol vertrouwen begonnen we vroeg. Alexine staat hoog op haar wielen, wat van pas komt bij de diepe gaten in de weg. We passeerden motorrijders, wandelaars en vooral toeristen in 4×4-minibussen, allen met dezelfde verbaasde blik als de herder.
Meer over het Tusheti National Park volgt in een andere blog. Dit verhaal draait om de ongelofelijke weg naar en uit dit afgelegen gebied in Georgië. We kwamen aan in Tusheti. Geweldig, maar zullen we eruit komen? En belangrijker nog: zonder schade?
Terugblik op de reis
Doorspoelen naar de terugweg! We sliepen bij het rangerstation voor de pas en besloten ’s ochtends om 9 uur te vertrekken. Geen echte weg, eerder een rotsachtig pad door de bergen. De weg omhoog vanaf de Tusheti-kant is korter maar steiler. Afdalen is natuurlijk anders dan omhoog gaan.
Sommige bochten aan deze kant zijn zo steil en bezaaid met grote stenen dat Alexine er niet doorheen kwam en we een stukje moesten terugrijden. Gelukkig was er ruimte om dit te doen. Ze deed het goed, ogenschijnlijk moeiteloos, hoewel dat van een afstand leek. Vanuit de drone misschien. Het is niet eenvoudig, dat kunnen we je verzekeren.
De beloning na de afdaling
Bovenop de Abano-pas hielden we een pauze en genoten van het uitzicht. Het moeilijkste gedeelte lag achter ons, toch? toen begon de afdaling. Niet heel opwindend. Alexine deed wat ze moet doen, al houdt ze niet van schakelen naar versnelling 1 of 2 tijdens het afdalen. Ze sputterde een beetje, maar verder verliep het redelijk soepel. Naarmate we verder afdaalden, werd de weg slechter en op sommige momenten vreesden we voor Alexine en haar banden.
Lees ook: Vanlife & Overland uitdagingen | Een reis door motorreparaties
Na een uur bereikten we heelhuids de voet van de berg. We hadden het gehaald! Een Volkswagen T2 kan de Abano Pas bedwingen, een van de gevaarlijkste wegen. Een vriend zei dat we waarschijnlijk de eerste Volkswagen T2 in het Tusheti National Park zijn. Zou dat niet geweldig zijn? Alexine, de naamgever, zou trots op haar zijn. Een ontdekker in hart en motor!
Sawadee biedt kant en klare rondreizen voor Georgië aan en is een bekende speler in Nederland als het gaat om unieke reizen naar unieke bestemmingen.
- Goede prijs / kwaliteit verhouding
- Zeer flexibel
- 20 jaar ervaring
