In het zuidoosten van Malawi ligt Mount Mulanje, een berggebied met de hoogste piek van het land: Sapitwa (3002 m). Hier hebben we vier dagen wandelen gepland, inclusief een bezoek aan de top. Het is verplicht om met een gids op pad te gaan, dus we maken een afspraak met gids Wesley. Hij biedt ons ook een drager en een kok aan. Deze keer gaan we op het aanbod in, ook al voelen we ons een beetje verwend. Maar de drager en de kok zijn zó blij met hun werk, dat we ons er al snel goed bij voelen.
Mount Mulanje | Dag 1
Stijgen: 1345 m | Dalen: 235 m | Afstand: 10,63 km
En zo vertrekken we met onze dagrugzakjes, een drager voor het zwaardere spul, een kok die alle keukenspullen in een grote mand op zijn hoofd draagt, en natuurlijk gids Wesley. Respect voor deze jongens! Aanvankelijk stijgen we geleidelijk. We komen veel vrouwen en mannen tegen met enorme bossen brandhout op hun hoofd, blootsvoets op de terugweg uit het bos.
We klimmen verder en passeren diverse bergbeekjes. Helaas is het bewolkt, wat het uitzicht beperkt. Rond de middag spreidt de kok een kleedje uit op de rotsen bij een riviertje en bereidt hij de lunch. Een perfecte plek.
Daarna volgt een steile klim, waarbij we af en toe even moeten stoppen om op adem te komen. Halverwege de middag bereiken we de hut waar we zullen overnachten. De hut wordt beheerd door een “watchman” en ziet er redelijk goed onderhouden uit. We slapen in onze eigen slaapzakken, zijn de enige gasten, en genieten van een warme kop oploskoffie bij het vuur. Voor het douchen wordt een emmer water aan de kook gebracht, gemengd met koud water in een teil. heerlijk om ons mee te wassen. Het toilet bevindt zich buiten: een hokje met een gat in de vloer… en verder niets. Als het donker wordt, is het ook écht donker. Geen elektriciteit, geen verlichting. En toch weet onze kok onder deze primitieve omstandigheden een heerlijke maaltijd op tafel te zetten. Rond acht uur duiken we tevreden ons bed in.
Mount Mulanje | Dag 2
Stijgen: 697 m | Dalen: 474 m | Afstand: 9,47 km
In Afrika en in de bergen leef je met het daglicht: vroeg naar bed en vroeg op. En dat is geen straf! We ontwaken onder een helderblauwe lucht en bruisen van de energie. De kok roostert het brood boven een smeulend vuurtje, met wat takjes als rooster. Daarna gaan we op pad. We genieten van het uitzicht en de weelderige begroeiing. We zien planten en bomen die we nog nooit eerder hebben gezien.
Het eerste stuk is erg glad door natte, gitzwarte klei. We glijden een paar keer uit, maar blijven gelukkig overeind. Wanneer we een bergkam oversteken, zien we onder ons een deken van wolken, een prachtig gezicht. We passeren een dichtbegroeid stukje bos dat aan een oerwoud doet denken. Rond de middag komen we aan bij de Chipeso Hut, waar de kok alweer een lunch voor ons heeft klaargemaakt. Wat een luxe! Deze hut is speciaal gebouwd voor wandelaars die Sapitwa willen beklimmen en is doorgaans drukker. Tijdens ons bezoek is er echter slechts één andere gast: een Deense backpacker. Jammer genoeg trekt de lucht dicht, waardoor we geen glimp van de top kunnen opvangen. We vermaken ons met een spelletje en rusten wat uit, terwijl de kok alweer aan het avondeten werkt. In de hoek van zijn kookplek loopt een haan rond… een drager heeft hem meegenomen. Die is voor morgen.
Mount Mulanje | Dag 3
Stijgen: 1055 m | Dalen: 1390 m | Afstand: 9,63 km
Vandaag staan we vroeg op: om zes uur vertrekken we richting Sapitwa. Het is zo’n 800 meter klimmen naar de top. Onze spullen laten we in de hut, want we keren hier later terug. De klim begint steil, wordt later iets vlakker, maar blijft pittig. We hebben te maken met verschillende ondergronden: gladde klei, smalle, dichtbegroeide paadjes en uiteindelijk rotsen. Soms is het zó steil dat we op handen en voeten omhoog klauteren. Boven worden we beloond met een machtig uitzicht. In de verte zien we zelfs de toppen van een berggebied in Mozambique.
De afdaling valt ons zwaar. Dalen lijkt makkelijk, maar op gladde ondergrond is het soms nóg lastiger. Cor valt en loopt flinke schaafwonden op van de ruwe rotsen. Terug bij de hut heeft de kok de lunch al klaar: kippenpoten van de zelf geslachte haan. Beetje taai, maar wat een feestmaal! De kok verdient een dikke pluim. Wat hij onder primitieve omstandigheden op tafel zet… “Van m’n moeder geleerd,” zegt hij trots.
Na een korte pauze vertrekken we voor een tocht van drie uur naar de volgende hut: Chambe. Als we dichterbij komen, ruiken we het haardvuur al. Een grote teil warm water staat al te dampen. Daar zijn we aan toe!
Mount Mulanje | Dag 4
Stijgen: 104 m | Dalen: 1104 m | Afstand: 9,18 km
Vandaag dalen we nog zo’n 1000 meter af om terug te keren naar de camper. We lopen een stukje op met een vrouw die een enorme bos takken op haar hoofd draagt. Ze loopt zó snel dat we haar maar nauwelijks bijhouden. Het pad loopt geleidelijk omlaag en we steken meerdere keren de rivier over. Het snelstromende water, met stroomversnellingen en rustige poelen, is telkens weer prachtig om te zien. De eerste vrouw zijn we allang kwijt, maar iets verderop rusten een paar takkendraagsters uit. Het jongste meisje is dertien en draagt bijna 50 kg op haar hoofd. Als ze verder lopen, mogen we een paar foto’s maken.
Bijna terug bij het dorp stoppen we bij een waterval met een natuurlijke zwemkom. Heerlijk om even af te koelen. Terug bij de camper krijgen we onze laatste lunch aangeboden en nemen afscheid van Wesley, de dragers en de kok. Moe maar voldaan pakken we onze tassen uit. Wat een ervaring!
