Kazachstan | Almaty en omgeving – bergmeren, canyons en bergpassen

Na vier dagen tussen de krijtrotsen en canyons van Mangystau vlogen we terug naar de andere kant van Kazachstan. Onze laatste bestemming was Almaty, de grootste stad van het land. Vanuit hier trokken we ruim een week de natuur in.

Waar Astana vooral modern en futuristisch is, ligt het traditionelere Almaty aan de voet van het Tian Shan-gebergte. Vanuit de stad ben je binnen een paar uur bij bergmeren, canyons en nationale parken.

Op Wereldreizigers.nl sluiten we hier onze rondreis door Kazachstan af. Alle praktische zaken over reizen naar Kazachstan vind je ook hier. Over Astana en de tocht door Mangystau lees je in de eerdere delen van deze reeks.

Reizen vanuit Almaty

Voor wie een rondreis door Kazachstan wil maken, is Almaty wat ons betreft de ideale uitvalsbasis. Vanuit Nederland zijn er goede vliegverbindingen met één overstap en veel van de bekendste natuurgebieden liggen op rijafstand van de stad. Wij huurden daarom een auto. De hoofdwegen zijn prima en de afstanden goed te doen. Alleen, zodra je de gebaande paden verlaat kan dat ineens heel anders zijn. Dus bedenk of je een 4WD wilt huren of niet. Blijf je op de hoofdwegen dan is het niet nodig, anders is het zeker aan te raden.

Almaty

Heel eerlijk? Almaty viel ons een beetje tegen. Misschien hadden we er vooraf te veel van verwacht, maar op een paar leuke plekken na vonden we de stad niet heel bijzonder. Rond Panfilov Park hangt een gezellige sfeer en hier staan ook de bekendste bezienswaardigheden van de stad.

We bezochten de kleurrijke Zenkov-kathedraal, één van de hoogste houten kerken ter wereld. Even verderop ligt de Green Bazaar, waar vooral de enorme vleesafdeling ons opviel. Grote stukken vlees lagen uitgestald terwijl de verkopers druk bezig waren hun producten aan te prijzen. Leuk om een keer gezien te hebben, maar daarna zochten we toch liever de natuur weer op.

Voor ons was Almaty vooral een praktische uitvalsbasis.

Big Almaty Lake

Onze eerste dag buiten de stad begonnen we meteen goed met een bezoek aan Big Almaty Lake. Het meer ligt op ruim 2.500 meter hoogte en heeft een prachtige blauwgroene kleur, met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond.

Het meer wordt gebruikt als drinkwatervoorziening voor Almaty en daardoor kun je er niet zomaar naartoe rijden. De weg naar boven is afgesloten voor normaal verkeer. Je bereikt het meer via een lange en behoorlijk steile wandeling, of met een taxi die toestemming heeft om naar boven te rijden. Voor die laatste optie betaal je wel een behoorlijk bedrag.

Ook mag je niet tot aan het water komen, maar vanaf het uitzichtpunt is het meer gelukkig al prachtig. Na de droge landschappen van Mangystau voelde het alsof we ineens in een compleet ander land waren beland.

Esik Lake

Een dag later reden we richting Esik Lake. Dit bergmeer heeft een bijzondere geschiedenis. In 1963 werd het vrijwel volledig verwoest door een enorme modderstroom. Pas tientallen jaren later werd besloten het meer weer te herstellen.

Daar is tegenwoordig weinig meer van terug te zien. Het meer ligt prachtig tussen de bergen en vormde een mooie eerste stop voordat we verder reden richting de Turgen Gorge.

Assy Plateau

Aan het einde van de Turgen Gorge veranderde de weg in een stenig bergpad. Al snel lagen er grote keien en stenen op de route en moesten we stapvoets omhoog rijden. Het vergde behoorlijk wat concentratie om steeds de juiste lijn te kiezen en ervoor te zorgen dat we de onderkant van de auto niet raakten.

Na ongeveer tien kilometer bereikten we het plateau. We dachten op dat moment dat we zojuist de moeilijkste weg hadden gereden die we ooit met een huurauto hadden gedaan. Wat hadden we het mis, want het lastigste gedeelte moest nog komen.

Boven op het Assy Plateau was de weg eerst een stuk beter en konden we eindelijk wat meer van de omgeving genieten. We reden door een enorm open landschap met bergen op de achtergrond en zagen onderweg regelmatig paarden en herders.

Na een tijdje werd de hoofdweg echter opnieuw slechter. Steile stukken, diepe geulen, grote stenen, kuilen en gaten volgden elkaar op. Meerdere keren keken we naar de weg voor ons en dachten we dat dit echt niet kon. Toch kwamen we iedere keer weer verder, mede omdat omkeren op sommige stukken nog lastiger leek dan doorgaan.

Toen we nog maar een paar kilometer van onze accommodatie verwijderd waren, kwamen we bij het volgende probleem. Volgens Google Maps liep de weg gewoon verder, maar wij zagen alleen een rivier. We wisten dat we ergens aan de andere kant moesten komen, maar hadden geen idee hoe.

We reden een stukje terug en probeerden een ander pad, maar merkten al snel dat we daarmee helemaal de verkeerde kant op gingen. Onze accommodatie was dichtbij, maar we konden nergens ontdekken waar de weg verderging.

Dan verscheen er ineens een man op een motor. We lieten hem op onze telefoon zien waar we naartoe moesten en hij gebaarde dat we hem moesten volgen. Eerst reden we een klein stukje door de rivier, daarna over een heuveltje en vervolgens opnieuw door het water. Aan de andere kant verscheen ineens de weg weer. Wat waren we blij met onze reddende engel op de motor.

Niet veel later bereikten we onze accommodatie, die compleet afgelegen lag. Geen dorp, geen verkeer en geen andere toeristen, maar alleen bergen, graslanden en heel veel rust.

Eigenlijk hadden we een safaritent geboekt, maar we kregen een upgrade naar een houten huisje met een kachel. Daar waren we ontzettend blij mee, want zodra de zon verdween werd het hier behoorlijk koud.

Nog één keer genieten

De volgende ochtend nodigt onze gastheer ons uit om samen met hem een korte wandeling door een kloof te maken. Natuurlijk gaan we mee. Het zijn juist dit soort onverwachte momenten die een reis leuk maken en het is mooi dat hij de tijd neemt om ons iets van zijn omgeving te laten zien.

Daarna moeten we natuurlijk ook nog van het plateau af. Gelukkig hoeven we niet over dezelfde weg terug, maar rijden we via de andere kant.

Onderweg zien we veel paarden en af en toe een herder die de kuddes in de gaten houdt. De herders leven hier in yurts op het plateau. Ook komen we langs kleurrijke rotsformaties en een prachtig meer dat mooi afsteekt tegen de omgeving.

De weg is aan deze kant beter dan de dag ervoor, maar gemakkelijk kunnen we hem nog steeds niet noemen. Ook nu zijn er stukken waarbij we met klamme handjes in de auto zitten en voorzichtig over de rotsen manoeuvreren. Soms lijkt het alsof maar drie van onze vier banden de grond raken.

We zijn uiteindelijk vooral blij als we weer beneden zijn. Onze Dacia Duster heeft het geweldig gedaan, al heeft hij voor dit soort wegen eigenlijk net iets te weinig bodemvrijheid.

Charyn Canyon

Na het Assy Plateau reden we richting de Charyn Canyon. Deze canyon wordt vaak de kleine broer van de Grand Canyon genoemd. Of dat terecht is laten we in het midden, maar indrukwekkend is hij zonder twijfel.

Vanaf de rand keken we uit over een diepe kloof met rode, oranje en zandkleurige rotsen. Daarna wandelden we naar beneden, waar we tussen de hoge rotswanden door liepen.

Niet ver daarvandaan bezochten we ook de Black Canyon. Hier verandert het landschap opnieuw compleet. De warme kleuren maken plaats voor donkere rotsen, waardoor de kloof een heel andere sfeer krijgt.

Kolsai en Kaindy

In de omgeving van Saty liggen twee van de bekendste meren van Kazachstan, en die worden dan ook door bijna iedere toerist bezocht.

Kolsai Lake is een prachtig gekleurd bergmeer dat wordt omringd door groene bergen. Het is gemakkelijk te begrijpen waarom dit één van de bekendste plekken van de regio is.

Kaindy Lake heeft een heel ander verhaal. Het meer ontstond na een aardbeving in 1911, waarbij een deel van de vallei werd afgesloten. Het water bleef staan en de bomen die hier groeiden kwamen onder water terecht. De bomen overleefden dat niet, maar hun stammen steken nog altijd boven het water uit.

Saty Gorge

Juist in de buurt van deze bekende toeristische plekken deden we ook een onverwachte ontdekking. We zagen ergens een bordje naar de Saty Gorge, maar konden er verder nauwelijks informatie over vinden.

Dat maakte ons natuurlijk nieuwsgierig, dus besloten we gewoon te gaan kijken. Daar kregen we geen spijt van. De weg door de kloof is prachtig en we kwamen er vrijwel niemand tegen. Dit soort plekken vinden wij vaak net zo leuk als de bekende hoogtepunten: gewoon ergens naartoe rijden zonder precies te weten wat je gaat aantreffen.

Altyn Emel National Park

Onze volgende bestemming was Altyn Emel National Park. Het park bestaat uit verschillende delen, en wij bezochten zowel de kleurrijke rotsformaties als de beroemde Singing Dunes.

Op weg naar de gekleurde bergen zagen we al landschappen die eruitzagen alsof iemand er met een penseel overheen was gegaan. We parkeerden de auto en wandelden zonder echt aangelegde paden door het gebied. Vooral het uitzicht over een grote gekleurde berg met talloze erosiegeulen vonden we prachtig.

Daarna bezochten we de Singing Dunes. De hoogste duin is ongeveer 120 meter hoog, en die beklommen we natuurlijk. We hadden geluk dat een groot deel van de klim in de schaduw lag. Het uitzicht vanaf de top vonden we eerlijk gezegd niet spectaculair, we hebben tijdens andere reizen mooiere duingebieden gezien. Toch was het leuk om ook dit totaal andere landschap te zien.

Terug naar Almaty

Op weg terug naar Almaty maakten we nog één stop bij het filmdorp dat werd gebouwd voor de film Nomad uit 2005. Voor de film werd hier een historisch Kazachs dorp nagebouwd, en na de opnames is het decor blijven staan.

Tegenwoordig is het een toeristische attractie waar je doorheen kunt wandelen. Het was een leuke laatste stop voordat we terugreden naar Almaty en onze huurauto inleverden.

Praktische tips

• Trek minimaal 7 tot 9 dagen uit voor de omgeving van Almaty. Er is veel meer te zien dan alleen Big Almaty Lake en de Charyn Canyon. Juist de combinatie van bergmeren, canyons en het Assy Plateau maakt dit deel van Kazachstan zo bijzonder.
• Huur een auto. Dat geeft je de meeste vrijheid. De hoofdwegen zijn over het algemeen goed, maar houd er rekening mee dat sommige bestemmingen alleen bereikbaar zijn via onverharde wegen.
• Rijd alleen naar het Assy Plateau als je ervaring hebt met onverharde bergwegen. De route is op sommige stukken behoorlijk uitdagend. Een auto met voldoende bodemvrijheid en 4WD is aan te raden.
• Begin vroeg aan je dag. De afstanden zijn groter dan ze op de kaart lijken en onderweg wil je regelmatig stoppen om van het landschap te genieten.
• Reserveer accommodaties op tijd. Zeker buiten Almaty zijn de mogelijkheden beperkt. Sommige accommodaties zijn bovendien alleen via Instagram of WhatsApp te boeken.
• Neem warme kleding mee. Ook als het in Almaty aangenaam warm is, kan het op het Assy Plateau of bij de bergmeren ’s avonds flink afkoelen.

Waar overnachten?

Buiten de stad is het aanbod beperkt en soms alleen via Instagram of WhatsApp te boeken, dat geldt bijvoorbeeld voor de accommodatie op het Assy Plateau. In Almaty zelf heb je wel gewoon keuze:

• APART AlmaCentral (budget)
  Een eigen appartement middenin Almaty in plaats van een standaard hotelkamer, met eigen keukentje zodat je niet elke maaltijd buitenshuis hoeft te eten. Vooral bij stellen populair vanwege de rustige, centrale ligging tegen een scherpe prijs.
• Terrenkur boutique-hotel (middenklasse)
  Klein bed & breakfast met slechts acht kamers, geen keten maar een persoonlijk adres aan een riviertje met wandelpad. Op loopafstand van Dostyk Plaza, dus je zit toch nog dicht bij winkels en restaurants.
• Apart Hotel Colibri (middenklasse-plus)
  Ruime 4-sterren appartementen met een eigen tuin, sauna en hot tub, ideaal om na een dag in de bergen weer op te warmen. Net iets uitbundiger en groter opgezet dan Terrenkur, met vergelijkbaar persoonlijk karakter.
• Swissôtel Wellness Resort Alatau Almaty (luxe)
  Bergresort net buiten de stad, aan de voet van het Tian Shan-gebergte, met uitgebreide spa en zwembaden. Fijn als je na dagen off-road rijden even helemaal niets meer hoeft en gewoon wil bijkomen met uitzicht op de bergen.

Kazachstan verraste ons

Vooraf wisten we eigenlijk niet goed wat we van Kazachstan moesten verwachten. Achteraf is het één van de grootste verrassingen van onze reizen geworden, vooral door de natuur: enorm afwisselend en soms bijna niet te geloven. Westerse toeristen kwamen we nauwelijks tegen, de meeste bezoekers kwamen uit andere delen van Azië. Dat zal de komende jaren ongetwijfeld veranderen, dus wacht niet te lang als Kazachstan op je lijst staat.

Meer over rondreis vind je in de artikelen over Astana, de hoofdstad midden op de steppe en Mangystau en het Ustyurt Plateau. Alle praktische zaken over reizen naar Kazachstan vind je ook hier.

Meer Kazachstan?

Ga naar bestemming