De Azoren: voor velen een onbekende(re) bestemming in Europa, dus een korte introductie. De archipel bestaat uit negen eilanden, waarvan wij er zes bezochten. Elk eiland heeft zijn eigen charme. De Azoren behoren tot Portugal en liggen zo’n 1400 kilometer verderop, midden in de Atlantische Oceaan. Ze worden ook wel het ‘Hawaï van Europa’ genoemd en hebben een warm en vochtig klimaat. De Azoren zijn geliefd bij natuurliefhebbers, dankzij de indrukwekkende natuur en de overvloed aan bloemen.
Tijdens onze reis bezochten we São Miguel, Faial, São Jorge, Pico, Flores en Corvo. In drie aparte artikelen neem ik je mee naar deze eilanden. Ieder eiland verraste ons op een andere manier, door het landschap, de sfeer of juist de stilte.
In dit derde deel verkennen we de centrale eilandengroep van de Azoren: Faial, São Jorge en Pico, drie unieke eilanden die samen het hart van de Azoren vormen. Faial, met zijn bijzondere lavalandschap bij Capelinhos en de levendige haven van Horta; het langgerekte en groene São Jorge, beroemd om zijn fajã’s, en het stoere Pico, waar lavastenen en wijngaarden samen het landschap bepalen.
Ontdek de Azoren, een verrassend groen eilandengebied midden in de Atlantische Oceaan. De Azoren staan bekend om ruige natuur, vulkaankraters, warmwaterbronnen, indrukwekkende wandelingen en unieke uitzichten. Ideaal als je van een actieve en natuurrijke vakantie houdt.
Boek je vakantie bij D-reizen met vlucht en verblijf in één pakket, zodat je zorgeloos naar deze bijzondere bestemming kunt reizen en meteen goed zit met accommodatie en transfers.
Het eiland Faial
Vanuit Flores vlogen we in een klein uur naar Horta, de hoofdstad van ons nieuw te ontdekken eiland: Faial.
Faial werd ook wel het blauwe eiland genoemd, vanwege de vele hortensia’s die overal op het eiland groeiden. Het eiland stond ook bekend om het ‘extra stuk land’ dat sinds relatief korte tijd aan het oorspronkelijke Faial vastzat.
Van september 1957 tot en met oktober 1958 vond er een uitbarsting plaats van een zeevulkaan. De vulkaan spuwde vooral veel as, metershoog zelfs, maar ook lava. Walvisspotters (die vanaf het land speurden om daarna per boot op pad te gaan) zagen luchtbellen in het water en dachten eerst dat het walvissen waren. Het water bleek echter te koken van de hitte. Ook de vuurtorenwachter merkte dat het water er anders uitzag dan normaal. Al snel bleek het om een beginnende vulkaanuitbarsting te gaan.
De uitbarsting begon relatief rustig, maar in mei 1958 werd het plotseling onrustig. In één nacht vonden er maar liefst 450 aardbevingen plaats en klonken harde knallen. Inwoners vreesden dat de grote krater op Faial zelf zou openbarsten. Het water in deze caldeira droogde namelijk volledig op door de hitte en de aardbevingen. Even leek het erop dat dit het einde van Faial zou zijn.
Er kwamen gelukkig geen mensen om, maar de oogsten mislukten en huizen raakten volledig bedolven onder het as. Ze waren niet langer bewoonbaar. Veel inwoners emigreerden in die periode naar Amerika.
Uitzicht op de Pico vulkaan
De eerste ochtend stond ik vroeg op, want ik wilde graag de zonsopkomst zien. Om zes uur stond ik al op het dakterras van onze quinta, hopend dat de zon de wolken rondom Mount Pico zou kleuren. Pico is een ander eiland, maar Faial, Pico en São Jorge lagen zo dicht bij elkaar dat we de andere eilanden duidelijk konden zien.
Eerst kleurden een paar wolken voorzichtig, daarna werd het steeds lichter. Het mooiste moment kwam pas ná zonsopkomst, toen het licht alles zacht verlichtte. Ik was blij dat ik dit had mogen meemaken.
Faial krater
Op Faial bezochten we de grote vulkaankrater. In de ochtend maakten we een wandeling over de kraterrand, waarbij we uitkeken over de caldeira, het indrukwekkende gat in het midden van de krater.
Het begin van de wandeling was wat saai, maar de uitzichten werden gaandeweg steeds indrukwekkender. We stonden regelmatig stil om foto’s te maken en genoten volop van de omgeving. Onderweg zagen we veel kleine bloemetjes (die lastig te fotograferen waren door de wind) en zelfs wilde aardbeitjes.
Aan het begin van de wandeling hadden we nog blauwe lucht boven de krater, maar naarmate we verder liepen, trokken er steeds meer wolken binnen. Aan het einde van de wandeling was de zon helemaal verdwenen.
’s Avonds keerde de zon nét op tijd terug, vlak voor zonsondergang (om 21.21 uur), en dus besloten we opnieuw naar de krater te gaan. We wilden de caldeira fotograferen met Mount Pico op de achtergrond. Rond 20.45 uur kwamen we aan. We zochten een plek, waren niet tevreden, liepen verder, vonden het nog steeds niet goed… tot we uiteindelijk dé plek vonden. Het resultaat: een sprookjesachtig beeld.
Capelinhos
We bezochten ook Capelinhos, het punt waar tijdens de vulkaanuitbarsting in 1957 nieuw land was ontstaan. We moesten een korte maar pittige klim maken, want we ploeterden door zwart lavazand omhoog. Eenmaal boven hadden we uitzicht op de vuurtoren aan de ene kant, en het extra stuk land aan de andere kant. De vuurtoren stond nu midden op het land, wat vreemd aandeed: een vuurtoren hoort natuurlijk aan zee te staan.
De lucht zat echter helemaal dicht. We twijfelden: wachten? Terugkomen? Of gewoon accepteren dat het niet beter zou worden? Onze gedachten wisselden voortdurend.
Na zo’n drie kwartier besloten we te gaan en de volgende dag terug te komen. Op dat moment brak net een beetje zon door. Twijfel opnieuw: toch maar terug naar de auto? Of nog even wachten? Ik kon de plek nog niet loslaten.
We keken naar de lucht en zagen een groter stuk blauw aankomen. We liepen terug naar boven en vijf minuten later was alles zonovergoten. Wat waren we blij! We fotografeerden nog wat en kregen van een voorbijganger de tip dat het achter bij de zee ook prachtig was. Dus ja, toen liepen we daar natuurlijk ook nog even heen. En inderdaad: het uitzicht was schitterend.
Wat waren we blij dat we het zó mooi te zien kregen en de volgende dag niet opnieuw hoefden te gaan. We merkten dat we dankzij de ruime tijdsplanning ook echt de rust namen om ergens langer te blijven hangen. In dit geval pakte dat bijzonder goed uit.
Horta
Horta was de belangrijkste stad van het eiland, en we wilden zowel de stad als de omgeving ontdekken. De haven van Horta was bovendien de belangrijkste van het gehele Atlantische gebied. Al sinds vroeger was het een drukbezochte tussenstop voor schepen tussen Europa en Amerika, of andersom.
Elke bemanning liet in de haven een schildering achter: een kleurrijk geheel van tekeningen op muren en vloeren. Sommige schepen lieten grote kunstwerken achter, anderen hielden het bij een klein aandenken.
We maakten een stadswandeling door Horta. Die was niet heel bijzonder: de stad had niet heel veel charme. Alleen de kleine parkjes hadden echt sfeer. Wat ons vooral opviel was het contrast tussen goed onderhouden panden en complete bouwvallen; krotten, ingestorte gebouwen, overwoekerde ruïnes.
Na ons bezoek aan de stad gingen we nog naar twee prachtige baaien in de buurt. Bij het ene punt zagen we groenblauw water in een baai met op de achtergrond de stad en de haven; schitterend! Bij het andere punt lagen twee uitgedoofde vulkaankraters, die boven het wateroppervlak samenkwamen. Wéér zo’n bijzonder uitzicht.
Ook al voelde Faial wat minder bijzonder dan eerdere eilanden, we vonden het zeker de moeite waard. Misschien was het probleem wel dat we telkens vergeleken, iets wat je eigenlijk niet moet doen. Elk eiland was uniek.
Accommodatietips
- Residencial São Francisco (Horta)
Eenvoudige, goed gelegen accommodatie in een historisch gebouw. Schoon, vriendelijk geprijsd en op loopafstand van de haven. - Azoris Faial Garden – Resort Hotel (Horta)
Comfortabel resort met zwembad, grote tuin en uitzicht op Mount Pico. Centraal gelegen én lekker rustig.
Het eiland São Jorge
São Jorge was het vijfde eiland dat we bezochten. Omdat het dicht bij Faial lag, maakten we deze keer geen vlucht, maar gingen we met de boot. En die overtocht werd spectaculair: we zagen dolfijnen! Aan onze kant van de boot zwom een groep van 30 tot 50 dolfijnen vlak voor onze neus. Geweldig om te zien!
Even later hadden we opnieuw geluk, toen een andere groep dolfijnen hun kunstjes aan ons leek te willen laten zien. Een derde groep volgde, deze bleef wat rustiger, maar ook dan bleven het prachtige dieren om te bewonderen.
Vulkanen en kratermeren
Onze eerste dag op São Jorge was prachtig. Nou ja ‘prachtig’ was eigenlijk een understatement. We reden over een onverharde weg die dwars over het eiland liep, door een weelderig groen landschap. Het mooiste? De weg stond niet eens op Google Maps.
Het landschap bestond uit uitgedoofde vulkaankraters en kleine kratermeren. En man, man, man, wat was het schitterend! We stopten bijna elke kilometer om van het uitzicht te genieten. De glooiende heuvels, de kraters, de meertjes, de lucht erbij… alles was zó mooi. Het was zonder twijfel één van onze favoriete momenten van deze reis.
Wandelen naar Faja’s
Ook op São Jorge maakten we weer een schitterende wandeling. Die begon op 700 meter boven zeeniveau en eindigde helemaal aan de kust. Onderweg genoten we van prachtige vergezichten over het eiland. Het eigenlijke doel van deze wandeling waren echter de fajã’s; kleine vlaktes aan de kust, ontstaan door aardverschuivingen of lavastromen. São Jorge had er meer dan veertig.
We bezochten er uiteindelijk drie, en allemaal hadden ze iets unieks.
De kust bij Norte Grande
De kust bij het dorpje Norte Grande was werkelijk schitterend, een soort tropisch landschap met natuurlijke baden en zwarte lavabogen. Het was er zelden druk, en oh, wat was het er mooi. We brachten er uren door zonder ook maar één andere bezoeker tegen te komen.
Uitzichtpunten en dorpen
Ook op São Jorge vonden we weer tal van uitzichtpunten en die waren het bezoeken absoluut waard. Meestal keken we uit op een fajã of op een prachtig lappendekenlandschap, met her en der grazende koeien. Op dit eiland waren veel koeien, maar relatief weinig bewoning.
Toch waren er een paar dorpjes die leuk waren voor een kort bezoek. Velas (waar we aankwamen met de boot), Calheta en Vila de Topo waren de leukste. Maar verwacht er niet te veel van: na een half uur tot een uurtje had je het wel gezien, zo klein waren ze.
Accommodatietips
- Intact Farm Resort (bij Calheta)
Charmante agro-accommodatie met huisjes tussen de natuur. Betaalbaar, authentiek en perfect voor rustzoekers. - Blue Planet São Jorge Azores AL (Velas)
Stijlvolle appartementen met uitzicht op zee en de Pico-vulkaan. Fijne uitvalsbasis met comfort en goede voorzieningen.
Het eiland Pico
Onze laatste stop op de Azoren was het eiland Pico, dat zijn naam te danken had aan de imposante vulkaan: de Pico. Het eerste wat ons opviel, was hoe anders het eiland was dan de andere. Waar de voorgaande eilanden overwegend groen waren, had Pico een veel donkerder karakter door de talloze lavastenen in het landschap en in de bebouwing. Aan de kust ontdekten we zelfs versteende lavastromen.
Wijnbouw
Op Pico lag een uitgestrekt wijngebied. De druiventeelt verliep hier echter totaal anders dan op andere plekken in de wereld. Waar druiven meestal keurig in rijen werden geplant, stonden ze hier kriskras tussen lage stenen muurtjes.
Die muurtjes waren van lavastenen en dienden als bescherming tegen de zeewind én als warmtebron. De stenen warmden namelijk snel op in de zon en hielden die warmte lang vast, waardoor de druiven optimaal konden groeien.
Lavakust en versteende stroom
De kustlijn van Pico, vooral aan de noordkant, was bezaaid met lavavelden. Tijdens een autorit reden we langs grillige structuren van gestolde lava, die het landschap een rauwe schoonheid gaven.
Meren en hoogvlakte
We bezochten ook de hoogvlakte in het binnenland van Pico. Daar lagen meerdere meren en vulkaankraters. Omdat deze vlakte vaak in de wolken lag, moesten we soms wat geduld hebben. De zon liet zich af en toe zien en op die momenten genoten we volop van het uitzicht, de rust, de meren en het landschap.
De weg die hier doorheen liep, begon in Madalena en voerde dwars door het eiland, deels onder de naam EN3, deels als Estrada das Lagoas.
Onze laatste avond op Pico wilden we afsluiten met iets bijzonders. Mount Pico had zich de hele dag niet laten zien, maar precies op het moment van afscheid toonde hij zich in volle glorie. We stonden met z’n tweeën bij een meer, waarin de vulkaan zich perfect weerspiegelde. Een prachtig afscheid van een onvergetelijke reis.
Accommodatietips
- My Bed in Pico (Madalena)
Betaalbare studio’s en kamers in het centrum van Madalena. Ideaal voor wie de ferry wil nemen of Mount Pico wil beklimmen. - Lava Homes (bij Santo Amaro)
Designhuisjes van basaltsteen, met uitzicht op zee, een infinity pool en restaurant. Rust, luxe en natuur in één.
Tot slot
Tijdens onze reis bezochten we ook São Miguel, Flores en Corvo. Elk eiland had zijn eigen karakter.. In onze andere blogs lees je wat je daar kunt verwachten.
Ontdek de Azoren, een verrassend groen eilandengebied midden in de Atlantische Oceaan. De Azoren staan bekend om ruige natuur, vulkaankraters, warmwaterbronnen, indrukwekkende wandelingen en unieke uitzichten. Ideaal als je van een actieve en natuurrijke vakantie houdt.
Boek je vakantie bij D-reizen met vlucht en verblijf in één pakket, zodat je zorgeloos naar deze bijzondere bestemming kunt reizen en meteen goed zit met accommodatie en transfers.
